Početak » Uncategorized » PREDSTAVLJANJE ROMANA ALEKSANDRA BEČANOVIĆA

PREDSTAVLJANJE ROMANA ALEKSANDRA BEČANOVIĆA

https://pgsajamknjiga.files.wordpress.com/2016/04/volcano.jpg
Advertisements

becanovic3

Markiz de Sad postavlja granicu poslije koje je ambis. De Sadova proza je sistematski transgresivna.  (Aleksandar Bečanović)

„Aleksandar Bečanović je sjajan pjesnik, autor nekoliko izuzetnih knjiga. Njegove knjige spadaju u sam vrh crnogorske poezije. Pored svega toga, Bečanović je jedan od najznačajnijih filmskih kritičara i teoretičara u regionu. Priređivač je Leksikona filmskih režisera, jedne izuzetne knjige od devetsto strana. To je jedno od najvećih duhovnih pregnuća u crnogorskoj kulturi koje će tek u godinama pred nama doživjeti pravo vrednovanje. Pored tog leksiona, imate i knjigu od petsto strana o žanru  usavremenom filmu. Međutim, mi smo ovdje večeras povodom Bečanovića kao proznog pisca. On je objavio do sada, dvije knjige priča a večeras razgovaramo o romanu Arceil. To je knjiga koja će tek da doživi prava čitanja. Postoje knjige koje toliko referencijski i ontološki nadilaze sredinu u kojoj se dese da je potrebno vrijeme za njenu pravu recepciju. U ovom romanu vrhuniBečanovićevo bavljenje ‘božanskim markizom’, Markizom de Sadom i njegovim idejama, liberterskim, erotskim, filozofskim i svakim drugim. Od Bataja nadalje, svi su imali  potrebu da se odrede prema Markizu de Sadu.

becanovic2Bečanović je napravio savršenu konstrukciju: uzeo je jedan događaj koji se dešava u  Arkeju, mjestu pored Pariza u kome de Sad ima kuću  i u tu kuću je doveo izvjesnu prosjakinju i tu se dešavaju razne stvari. Nije se Bečanović trudio da šokira: to je prilično konvencionalna perverzija, no ta se konvencionalna perverzija ubrzo pretvara u jedno rašomonsko čitanje samog događaja, prije svega kroz medijski tretman samog događaja u romanu. Ono što je suština je to što je Bečanović pokušao da dokuči prirodu fantazijskog kao takvog. Ključna riječ je teatralizacija. Bečanovićev je de Sad nevjerovatan u svojim pokušajima da teatralizira, da organizuje stvarnost“, rekao je Balša Brković.

becanovic„Postoji nekoliko nivoa na kojima je meni zanimljiv Markiz de Sad. Od Drugog svjetskog rata nadalje, vjerovatno nema zanimljivije figure za filozofe od de Sada. Njime su se bavili Bata,j Sartr, Lakan, Simon de Bovoar, Bart… Ovo me uvijek vrati na tezu da su žene napisale neke od najboljih knjiga o Markizu de Sadu, iako seon uzima kao mizoginijski autor jer se ponografija uzima kao po difoltu kao nešto mizoginijsko. Pornografija je proza koja ne može računati na neku dublju sliku. Kod de Sada, imate taj preokret da je pornografija kao jezik denotacije sadrži neke od najdiskurzivnijih stranica u istoriji civilizacije. Kod de Sada imate deset strana seksa,  deset strana filozofiranja. Ne zna se gdje je veći intenzitet: ili u filozofskoj deskripciji ili u seksu. Postoji jedan Lakanov stav da je buduar za de Sada ono što je za Grke bila agoraili stoia. U mom romanu, glavna tačka od koje sve kreće je da u de Sadovom djelu, od Sto dvadeset danaSodome pa nadalje, imate taj nevjerovatno precizan prosede inscenacije. Već kod de Sada imate to da pornografija nije realistički žanr. Pornografija je par exellencefantazijski žanr. Lakanova izreka kaže da istina ima strukturu fikcije. Jedino je tome suprotna pornografija jer je tu fikcija strukturirana kao istina. Ne nekom realističkom nivou – to se stvarno događa, ta tijela su u akciji, ali na konotativnom nivou to je fantazija“, kazao je Bečanović.

 

 

Advertisements